80 procent van mensen met tattoo krijgt spijt

Philip Hofmeijer verwijdert al zeven jaar tatoeages met een laserapparaat. Een gesprek over tattootrends, pijnlijke plekken en goedkope machientjes uit China.

‘Ik heb zo’n aarsgewei, van die vleugels boven mijn billen. Maar die tatoeage past gewoon niet bij me, zeker niet nu ik weet dat mijn tatoeage een aarsgewei heet.’

‘Ik wil van de letters op mijn vingers af. LOVE en HATE. Als je jong bent doe je soms domme dingen.’

‘Een hartje op mijn pols, die tattoo moet weg. Heel lief, maar hij is gewoon niet zo mooi meer. De kleur is flets en de lijnen zijn uitgelopen.’

tattoo
Zomaar drie uitspraken van klanten op de site van laserpraktijk Oud Suyt. Eigenaar Philip Hofmeijer hielp ze van hun tatoeage af.

En zij waren niet de enigen. Zo’n 80 procent van de mensen met een tatoeage krijgt spijt, schat Hofmeijer. “Na vijf jaar ben je wel op de tattoo uitgekeken. Maar niemand zal dat op dat moment toegeven, een tatoeage is voor altijd. Daarna duurt het nog vijf jaar voordat mensen actie ondernemen.”

Dan komen ze naar Hofmeijer toe, die al zeven jaar tatoeages verwijdert met een speciaal laserapparaat. De intense lichtbundel uit de machine maakt de pigmentbolletjes stuk, waarna die langzaam in de bloedbaan worden opgenomen.
Omdat het zo’n tien jaar duurt voordat mensen de stap naar een tattooverwijderaar zetten, loopt Hofmeijer een decennium achter op de tattootrends. “De eerste sterren beginnen nu bijvoorbeeld te komen. Ik zit volop in de Chinese karakters. En in de tribals natuurlijk, die waren in de jaren negentig heel populair.”

“Die aarsgeweien van tien jaar geleden, dat begint nu ook behoorlijk op gang te komen”, aldus Hofmeijer. “Het zijn trenddingen. Mensen denken dat ze wat orgineels laten zetten, maar er zijn altijd trends.”

“Dolfijntjes waren populair in de jaren negentig”, gaat hij verder. Daar is een lichte kleur blauw voor gebruikt die moeilijk te verwijderen is. “Dan schiet je de dolfijn weg, geen enkel probleem. Maar dan blijven er nog vage blauwe plekken zitten van de zee eromheen. Net alsof je een dreun op je arm hebt gehad.”

Getatoeëerde trouwringen – ook een trend – zijn een stuk makkelijker weg te krijgen. “Daar zit meestal niet zoveel inkt in, grappig genoeg. Daar komen mensen wel goed weg.”

Hofmeijer heeft altijd al een fascinatie gehad voor tatoeages. “Als ik wat beter had kunnen tekenen was ik misschien wel tatoeëerder geworden.” Van huis uit is hij echter historicus. Maar: “Uitgezonderd Mark Rutte kom je als historicus niet aan de bak. Dus ik heb eigenlijk altijd andere dingen gedaan.”

Zo zat hij in Thailand in het medisch toerisme. “Borstvergrotingen, facelifts, een jaar of tien geleden waren al die makeover-toestanden, voordat de crisis toesloeg, heel populair.” Maar daar lag zijn hart niet. Tatoeages verwijderen trok zijn aandacht. “In de twee ziekenhuizen waar ik mee samenwerkte zag ik dat er goede resultaten waren.” Hij kon een tijdje meelopen en deed hetzelfde bij twee laserpraktijken in Nederland. “Toen dacht ik: het is wel de moeite waard. Er is een markt voor.” Hij kocht een laserapparaat en ging aan de slag.

Tattoos weglaseren is een langdurig proces. Er zijn doorgaans 8 tot 12 behandelingen nodig en tussen elke sessie zit een periode van minimaal acht weken, “liefst nog langer”, aldus Hofmeijer. Voor een professioneel gezette tatoeage moet je daarom rekenen op een periode van twee à drie jaar. De oppervlakte maakt niet zo gek veel uit. “Een kleine tatoeage kan net zo hardnekkig zijn als een grote. Het heeft meer te maken met de kleur en de hoeveelheid inkt die erin zit.”

“Ik had onlangs een meneer die zelf toen-ie een jaar of zestien was in Mavo 3 met een passer en wat inkt had zitten klooien”, vertelt Hofmeijer. De handen van de man zaten onder de geïmproviseerde tattoos. “Die loopt dan weg met schone handen. Veertig jaar mee gelopen en dat is na één behandeling weg. Dat is spectaculair.”

Hoe minder inkt er voor de tatoeage gebruikt is, hoe makkelijker het is om weer weg te halen. “Met de achterkant van de passer prik je een keer of dertig. De naald van een tattoomachine gaat drieduizend keer per minuut je huid in en uit”, zegt Hofmeijer. “Die grote aarsgeweien van die meisjes, daar zit echt een klodder inkt in, dat wil je niet weten.”

Ook zijn er veel verschillende soorten inkt op de markt. “Als verwijderaar weet je nooit wat er gebruikt wordt. Ik denk dat de meeste tatoeëerders dat niet eens weten. Er zijn alleen al van zwarte inkt wel dertig verschillende soorten.”

“Ik heb ook weleens mensen gehad die zich hebben laten tatoeëren in zo’n garagebox in de Bijlmer, ik denk met autolak of zo. Daar is geen beginnen aan”, aldus Hofmeijer. “Je hebt ook veel thuisfröbelaars. God mag weten wat zij gebruiken.”

Vier op de vijf klanten van Hofmeijer is vrouw, meestal tussen de 25 en 40. “Dat is een doelgroep die gewend is geld aan zichzelf uit te geven en waar een tatoeage snel in de weg zit. Ze hebben een keertje toen ze 17 waren poezenpootjes op hun borsten laten doen. Dat is hartstikke leuk als je 17 bent, maar na twee jaar ben je er op uitgekeken. Als je een jurkje aan hebt, zie je het altijd.”

Mannen zijn een stuk makkelijker. “Die hebben zoiets van, ik trek mijn mouwen wel naar beneden.” Als ze toch bij Hofmeijer langskomen, willen ze meestal een tatoeage op de hand of in de nek laten verwijderen. “Of ze worden gestuurd door hun vrouw, omdat Moniek weg moet voor Anita.”

Een opvallende groep die Hofmeijer steeds vaker over de vloer krijgt, zijn herboren moslims. Die hebben op jonge leeftijd een tatoeage laten zetten, maar van de islam mogen ze geen lichaamsversiering hebben. “Sommigen zijn zelf aan de gang geweest met verwijderen. Met grof zeezout, een washandje en dan de huid kapot krabben.” In theorie zou de inkt er dan uit moeten zweren, maar dat werkt in de praktijk anders. “Uiteindelijk komen ze dan weer bij mij. Met een litteken ondertussen.”

Ook krijgt Hofmeijer mensen binnen die eerst zonder succes door een andere tattooverwijderaar zijn behandeld. Vaak zijn dat mensen die voor twee tot drieduizend euro een laserapparaat hebben gekocht. Hofmeijer heeft 60 duizend euro geïnvesteerd in zijn machine.

“De markt wordt overspoeld door machientjes uit China”, zegt Hofmeijer. “Dat zie ik om me heen. Een schoonheidsspecialist koop dan weer zo’n dingetje. Die hebben het formaat van een schoenendoos. Die van mij is zo groot als een keukenkastje.”

Hofmeijer meent dat de resultaten met de goedkopere machines een stuk minder zijn dan met professionele laserapparaten. Dat blijkt volgens hem ook uit het feit dat veel tattooverwijderaars het al snel voor gezien houden. “Ze behandelen mensen een paar maanden en veroorzaken alleen maar ellende. Of het werkt helemaal niet. Dan stoppen ze er weer mee.”

Een veel gemaakte fout is dat tattooverwijderaars te snel achter elkaar behandelen. Hofmeijer hamert op een minimale periode van acht weken tussen twee behandeling. “Anders krijgt je huid niet de kans zich te herstellen en loop je het risico om brandwonden te veroorzaken.”

Hofmeijer ziet daarom wel iets in het voornemen van minister Schippers van Volksgezondheid om van laserbehandelingen een zogenoemde voorbehouden handeling te maken. Dat zou betekenen dat behandelingen met laserapparaten, zo gaf Schippers afgelopen maart aan, alleen uit mogen worden gevoerd door erkende zorgverleners die staan vermeld in het BIG-register. Daarin zijn alleen personen opgenomen die een door de overheid erkende beroepsopleiding hebben gevolgd.

Dan valt Hofmeijer ook buiten de boot, want hij is geen arts. Maar hij denkt dat het voornemen van de minister nog wel wordt afgezwakt. “Er zijn maar een handvol mensen in Nederland die zoveel ervaring hebben als ik met tattooverwijderen. Dat zal mee moeten tellen op de één of andere manier.”

Er bestaat namelijk nog geen opleiding in Nederland voor het verwijderen van tatoeages. “Ook een dermatoloog koopt maar zo’n ding en gaat beginnen. Er is niemand die je kan vertellen hoe het moet, behalve degenen die ermee werken”, aldus Hofmeijer. “En dat is wel een kwalijke zaak. Zorg dan voor iets van een opleiding. En als er straks een cursus gevolgd moeten worden, dan sta ik natuurlijk vooraan.”

Hofmeijer heeft zelf ook tatoeages en eentje daarvan ook verwijderd. “Ik had een tattoo op mijn bovenarm. Die is nu zes keer behandeld en bijna weg.” Hij weet dus hoe het voelt om met een laser beschoten te worden. “Het zijn een soort hele harde tikken tegen je huid aan. Alsof je met een elastiekje op je huid knalt.”

Sommige plekken op het lichaam zijn extra gevoelig. Om te weten wat de patiënt dan voelt, zet Hofmeijer als proef een dikke streep op zijn eigen huid met een zwarte stift. “Dan laser ik mezelf. Het is niet helemaal hetzelfde als een tatoeage behandelen, maar geeft wel een indicatie. Ik heb nu ondertussen elke plek van mijn lichaam wel gehad.”

De binnenkant van de arm en de hals vindt Hofmeijer niet prettig. “Maar de grootste pijn zit eigenlijk bij je enkels, je voeten en je vingers.”

Ook wenkbrauwen zijn een gevoelige plek. Met name bij vrouwen uit Oost-Europa en het Verre Oosten is het epileren van wenkbrauwen en aanbrengen van permanente make-up (een zogenoemde cosmetische tatoeage) populair.

“Maar je wenkbrauwen zijn nogal gezichtsbepalend”, merkt Hofmeijer op. “Als je dan een tatoeëerder hebt met een niet zo vaste hand… Ik heb er dames bij met een soort winkelhaak boven hun ogen. Die zijn verminkt en moeten de rest van hun leven een grote zonnebril op.”

Getatoeëerde wenkbrauwen zijn namelijk moeilijk om te verwijderen. “En dan heb je nog het nadeel dat de huid daar vrij dun is. Na de behandeling zijn de effecten zwaarder dan op je bovenarm. Dan loop je twee weken met gezwollen wenkbrauwen rond, alsof je slachtoffer bent geweest van huiselijk geweld.”

“Nee, dat is niet prettig”, concludeert Hofmeijer. “Ik zou er niet aan beginnen. Gewoon lekker laten zitten die wenkbrauwen.”

Leo wacht na amputatie in spanning op zijn beenlamp

Het rechterbeen van Spijkenisser Leo Bonten is vanochtend succesvol geamputeerd. Het been is daarna direct afgevoerd naar pathologisch centrum Symbiant in Alkmaar, waar het zal worden opgezet. Het is de grote wens van Bonten om er uiteindelijk een staande lamp van te maken.
geamputeerd been als leg  lamp
‘Het is onwerkelijk dat ik een been mis,’ zegt Bonten in zijn ziekenhuisbed. ‘Gisteravond telde ik nog tien tenen, nu zijn het er vijf. Maar gelukkig gaat het goed met mij.’ Als de wond is geheeld, over vier tot acht weken, krijgt hij zijn prothese.

Het Rotterdamse ziekenhuis Erasmus MC wilde aanvankelijk niet meewerken en weigerde het been na de operatie af te staan. Bonten kreeg steun van juridische en medische experts. Zij vonden dat hij het volste recht heeft om te doen met zijn been wat hij wil, omdat het zijn ‘onvervreemdbaar eigendom’ is.

Raar idee
Uiteindelijk is het Bonten gelukt, met hulp van patholoog Frank van de Goot van Symbiant. ‘Ik begrijp best dat het ziekenhuis het een raar idee vindt. Maar ik ben er niet over te spreken dat ze alles hebben gedaan om mijn plan te dwarsbomen,’ zegt Bonten.

Enkele kunstenaars hebben zich al gemeld om van het opgezette been een lamp te maken. ‘Dan kan ik thuis toch gewoon weer mijn tien tenen tellen,’ aldus Bonten. ‘Door alle problemen met mijn been was ik behoorlijk depressief, maar dit project heeft mij veel goeds gebracht. Ik had niet verwacht dat het zoveel zou losmaken. Dit is echt hartverwarmend.’

Baby heeft jaar na blikseminslag nog statisch haar

Albuquerque – Wonderkind Kimberly moest nog geboren worden toen haar moeder op een dag werd getroffen door de bliksem. Met een spoedkeizersnede kwam het meisje ter wereld. Een jaar later maakt Kimberly het naar omstandigheden goed, maar haar haartjes staan nog altijd recht overeind..

Op 4 juli vorig jaar werden Gordon en zijn toen 38-weken zwangere vriendin Kendra in de Amerikaanse staat New Mexico getroffen door de bliksem. Eerst werd de vader in spe geraakt toen hij onder een boom doorliep, daarna was zijn vriendin aan de beurt.

Het stel werd in allerijl naar een ziekenhuis in de buurt gebracht, waar artsen via een spoedkeizersnede baby Kimberly haalden.

Dat de kleine Kimberly het drama überhaupt heeft overleefd, wordt door artsen als mirakel bestempeld. Al gaat het nog niet helemaal top. De kleine meid hield aan het voorval een aantal neurologische problemen over waardoor ze nog niet kan kruipen of rechtop kan zitten. Ook het verteren van voedsel gaat nog lastig, waardoor het voeden noodgedwongen via een sonde gaat.

Artsen geven toe dat ze niet precies weten wanneer het meisje zal beginnen te lopen en praten en ze hebben géén idee waarom haar haar een jaar later nog altijd statisch is.

Ian en Kendra zijn in ieder geval vooral opgelucht dat hun wonderkind de schok heeft overleefd. Moeder Kendra: “Ik ben ontzettend gelukkig dat ze in leven is gebleven na de blikseminslag.”

Schoonmaakschema hotels onthuld

De schoonmaakvoorschriften van een – anonieme – hotelketen in Groot-Brittannië zijn uitgelekt, en daar word je als reiziger nou niet bepaald vrolijk van.

Het schoonmaakschema, dat bij Daily Mail terecht is gekomen, onthult wat er wekelijks, maandelijks en drie maandelijks wordt gepoetst bij de hotelketen, waar de naam dus niet van is vrijgegeven.

De items die slechts om de drie maanden schoongemaakt of gewassen worden zijn onder meer moltons (matrasbeschermers), beddenspreien en douchegordijnen. Toch niet echt een fris idee dat er drie maanden lang andere hotelgasten onder dezelfde sprei hebben gelegen..

Wc-rolhouders, deurklinken, kussens, stoelen en fotolijstjes worden maar een keer per maand schoongemaakt.

De boodschap aan de schoonmaakploeg is niet om de kamers na elk bezoek blinkend schoon achter te laten, maar ‘schoon genoeg’. Op het oog schoon dus.

Elke dag seks goed voor je relatie

’Geen tijd’, ’geen zin, ’te moe’. Allemaal redenen waarom veel stellen (vooral die met kinderen) na een tijd nog maar weinig seks hebben. Het is echter bekend dat je van seks zin krijgt in seks. Times-journalist Tim Scott nam de proef op de som en had elke dag seks met zijn vrouw.

“Wij waren zo’n typisch koppel. Ik 33, zij 30, een baby, geen seks. Eerst lachten we erom, en die weinige keren dat we het wel deden, zeiden we altijd dat we het vaker zouden moeten doen. Maar het kwam er niet van, we lieten ons meesleuren in de alledaagse stroom. Van seks krijg je echter zin in seks. Waarom zou je seks dan niet gebruiken als middel om je seksleven op te lappen?”

Scott en zijn vrouw namen zich twee jaar geleden voor élke dag seks te hebben. Zo gezegd, zo gedaan. En voor Scott is het nu duidelijk: een tekort aan seks mag nog zo te verantwoorden lijken op het moment zelf, achteraf blijkt dat er niets goed aan was. “De afwezigheid van seks is als een subtiele vijand. Het vreet aan de belangrijke fundamenten van een relatie (vertrouwen, intimiteit, passie en respect) en aan aantrekkelijkheid. Als het niet behandeld wordt, kan een sekstekort de liefde kapot maken.”

“Uiteindelijk wordt een seksloos leven een vicieuze cirkel: hoe minder je het doet, hoe minder leuk het is, waardoor je het minder doet,” zo gaat hij verder. „Voor ons mannen is het dan nog gemakkelijk: wij krijgen een orgasme, rollen om en slapen. Dan zijn wij al tevreden, maar zij nog niet. De oplossing is haar eerst een orgasme te geven. Daar kruipt wel tijd in, en energie.”

Daarom besloten de twee op oudejaarsavond twee jaar geleden om elke dag van het jaar seks te hebben. “De eerste keer was supervlug voorbij. Maar oefening baart kunst, en als de dagen weken en de weken maanden werden, leerde ik mezelf meer controleren. Mijn vrouw daarentegen leerde om sneller haar orgasme te bereiken.

Het meest was het koppel onder de indruk van wat er mee veranderde met de seks. “We konden beter communiceren. Het was alsof onze breinen werden afgestemd op onze lichamen. We gingen ook een beetje sporten, zodat we ons ook echt goed in ons vel voelden.”

Sekstherapeut Bettina Arndt geeft het echtpaar Scott gelijk. “Ik zeg altijd ’doe het gewoon’, of je nu zin hebt of niet. Lust is toch een beslissing.” Toch is elke dag seks niet zo simpel als het lijkt, waarschuwt Scott. “Eén partij wil het altijd liever dan een andere. Maar met compromis kan veel bereikt worden. Een keer elke drie dagen seks bijvoorbeeld, en de andere dagen niet. Voor sommige vrouwen is elke dag seks namelijk té veel en je moet het wel met zijn tweeën doen.”

Zender in vogelhuisje

In het Duitse plaatsje Emlichheim-Weusten heeft de politie afgelopen week een 21-jarige Nederlander aangehouden. Volgens de Duitse politie werd hij verdacht van het illegaal uitzenden vanuit Schoonebeek met een straalzender. Hij had 7 km over de grens een illegale FM-zender verstopt in een vogelhuisje.

De Duitse politie ontdekte de ilegale radiozender toen de politie een melding kreeg in Emlichheim. Op dat moment wilde ze andere verdachten oppakken. Toen dit mislukte kwam de Duitse politie volgens Gn Online twee personen in een maïsveld in de buurt tegen die zich verdacht ophielden.

Volgens de politie beweerde de 21-jarige Nederlander dat hij met vrienden vogelhuisjes aan het ophangen was.

Toen de politie het alibi van de Nederlander controleerde, bleek het om een vogelhuisje te gaan waarin een illegale zender was verstopt. Ook de zendantenne zat in de boom. De piraat tapte de stoom af bij een bedrijf uit de buurt. Na een procesverbaal mocht de piraat weer naar huis.

Autopech tussen de leeuwen in safaripark

Een uitstapje naar een Brits safaripark liep voor een gezin maar net goed af. Een vrouw en haar twee kinderen moesten worden gered nadat hun auto in het park in Wiltshire in brand was gevlogen in het leeuwenverblijf. Dat berichtte de BBC zaterdag.

De moeder van het gezin was verbijsterd toen haar auto plots stopte en rook begon uit te braken. Ze dacht aanvankelijk aan een oververhitte motor, maar dat was te optimistisch. „Toen dachten we: dat is geen stoom, dat is daadwerkelijk rook”, zei de vrouw tegen de Britse omroep. „Het werd dikker en dikker”, vertelde ze. „En toen zagen we vlammen.”

Het gezin bleek een ongelukkige plek te hebben uitgekozen om te stranden met autopech. „Het had kunnen gebeuren bij de flamingos of de kamelen. Maar nee, het moest natuurlijk gebeuren in het leeuwenverblijf”, verzuchtte de automobiliste.

De vrouw en haar kinderen probeerden de brandende auto te verlaten, maar parkmedewerkers schreeuwden dat ze weer moesten instappen. Voordat de leeuwen poolshoogte kwamen nemen kon het trio worden ontzet met een ander voertuig. De dieren bevonden zich ongeveer 90 meter verderop en volgden het spektakel volgens een getuige met grote belangstelling.

Flip zorgt voor stress

Het moment dat je kind naar de basisschool gaat, zul je merken dat de concurrentie op het schoolplein moordend is. Flip de Beer speelt daarin een grote rol…

Zo blijkt uit Brits onderzoek dat er onder ouders een hevige concurrentiestrijd woedt als het gaat om de logeerpartij van Flip de Beer bij hun kind.

Flip is een knuffelbeer die kinderen een aantal dagen mee naar huis mogen nemen. In een schriftje kunnen de ouders opschrijven wat de beer allemaal met hun kind heeft beleefd. En die avonturen mogen natuurlijk niet onderdoen voor de avonturen die de beer bij klasgenootjes heeft meegemaakt.

Zo vertellen de onderwijzers aan de onderzoekers dat de beer onder andere mee wordt genomen naar de meest exotische plaatsen. Dat varieert van het bijwonen van een concert, tot een zeiltocht en een bezoek aan het theater. Niets is te gek.

Volgens onderzoekers wordt de druk voor vele ouders te groot. “Zodra de beer door hun kind mee naar huis wordt genomen, wordt er direct in het schriftje gebladerd om te zien wat de beer bij anderen heeft meegemaakt. Er wordt vergeleken en een oordeel geveld over de activiteiten die de beer heeft bijgewoond. We zien dat het schriftje voor veel stress zorgt bij de ouders. Er zijn ouders die van de stress zelfs moeten huilen. Sommige ouders werken in het weekend, sommigen zijn de taal nog niet machtig en daardoor wordt het schrijven in het schriftje een enorm obstakel. Het is oneerlijk dat deze ouders zo hard worden veroordeeld door andere ouders.”

Justitie waarschuwt voor valse boetes

Justitie waarschuwt voor vervalste bekeuringen. Dat meldt de Fraudehelpdesk woensdag. Volgens het incassobureau van justitie (CJIB) zijn er mensen die nepbekeuringen hebben gekregen.

Het CJIB wijst erop dat mensen die een bekeuring krijgen, kunnen controleren of deze echt is. De informatie van de valse bonnen verschilt namelijk op een aantal punten van de informatie op originele bekeuringen. Justitie raadt mensen die een bon hebben gekregen aan, om na te gaan of ze die overtreding kunnen hebben gemaakt. Ook is het verstandig om het rekeningnummer te checken. Het echte nummer is: NL28 RBOS 0569988888.

Het CJIB adviseert mensen die een valse bekeuring hebben gekregen om contact met de politie op te nemen.

Lichtgevend Mariabeeldje geen mirakel

Het lichtgevende Mariabeeldje in het Belgische Jalhay is geen mirakel. Het beeldje heeft een verflaagje met zinksulfide en dat veroorzaakt de lichtgevende gloed. Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit van Luik, zo werd dinsdag bekendgemaakt.

De ‘Maria van Jalhay’ trok de afgelopen weken duizenden nieuwsgierigen naar het plaatsje, vlakbij Luik, om het het ‘wonder’ zelf te aanschouwen. De gemeente kon de stormloop nauwelijks aan en besloot daarop om het kleine stenen sculptuurtje naar onderzoekers te sturen om aan te tonen waarom ‘de maagd’ ineens licht gaf.